Po przerwie...

Hej!

Stwierdzam, iż poczuwam się do obowiązku wytłumaczenia się z nieoczekiwanej nieobecności :)

Winą obarczam kaganek oświaty. Ten, kto wymyślał "podstawę programową" dla klas drugich raczej nie robił tego na trzeźwo, tak myślę. W tym czasie moja radosna twórczość ograniczyła się do refleksji spisanych na szybko pod ławką na kolanie podczas lekcji historii (mój ulubiony przedmiot, a jednak to on ucierpiał na korzyść nagłej weny twórczej), podzielę się nią z Wami w którymś z przyszłych postów. Czego to j nie robiłam... Przyjrzałam się bliżej ustrojowi i strukturze naszego pięknego państwa, a drzewo genealogiczne Jagiellonów posiadłam w stopniu bardzo dobrym. Szkody poniosło też czytanie - przez ten czas umęczyłam jedynie (ledwo) kilka wersów "Bastionu" Stephena Kinga.
Może z tym ograniczeniem twórczości przesadziłam, bo w końcu coś naskrobałam - wzięłam udział w konkursie literackim (o dawnych wierzeniach i polskich legendach, bardzo szeroki temat, boję się, że pomysły nie zmieszczą się w regulaminowych trzech stronach druku standardowego), co też zajęło trochę czasu. O ile to będzie możliwe, może opublikuję swoją pracę w którymś wpisie. Pomijam fakt, że po tym tygodniu WoS zaczyna wychodzić mi bokiem...

Potrzeba matką wynalazków - na potrzebę szybszego wkuwania (znienawidzonego WoSu między innymi :/ ) wynalazłam nowy sposób uczenia. Podobno dużo zapamiętujemy przez zapisywanie - ostatnio na tą technikę zeszło mi tyle karteczek, że mój budżet znacznie ucierpiał, uszczuplił się, ściślej mówiąc, i to bardzo. Dlatego piszę na rękach - od biurka odchodzę cała "wytatuowana". Szkoda tylko, że ten trik nie działa z każdym długopisem. Mówię Wam, naprawdę gorąco mi się zrobiło, gdy zobaczyłam, że długopis nie schodzi. Szczerzę mówiąc, nawet jak teraz to piszę, trochę boję się, że na jutro będę musiała włożyć bluzkę z długim rękawem. Poważnie, to NIE SCHODZI.

Dzisiaj przychodzę też do Was z trochę spóźnionymi życzeniami, bo w końcu Dzień Kobiet już był, chociaż przypomniałam sobie o nim dopiero dzisiaj, bo w klasie organizowaliśmy go dopiero teraz. Na godzinie wychowawczej, mojej ulubionej lekcji (zaraz po historii). To znaczy Chłopaki organizowali - dostałyśmy piękne róże.

A więc wspaniałe życzenia dla Was, drogie Kobiety, a i dla mężczyzn również - toż to dzisiaj Dzień Mężczyzny!

Zrobiłam też ostatnio parę fotek, chcecie pooglądać?